ANNALE 2012


Sarajevo, 22.12.2012. godine

Hrvatsko kulturno društvo Napredak tradicionalno svake godine povodom Božića organizira izložbu slika pod nazivom Likovno Annale, ove godine osamnaesto po redu. Izložba je otvorena u subotu 22. prosinca 2012. godine u 19 sati u Maloj galeriji sv. Ante na Bistriku. Na ovogodišnjem Annalu je izloženo oko 50 radova članova ULU HKD Napredak kako amatera tako i akademskih slikara.

18. LIKOVNO ANNALE 2012

U galeriji samostana Sv. Ante na Bistriku ove godine održava se osamnaesta po redu izložba Annale, na kojoj svoje radove izlažu članovi i članice Udruge likovnih umjetnika Hrvatskog kulturnog društva Napredak (ULU HKD Napredak). Izložba Annale je revijalnog karaktera, a održava se, kao i prethodnih godina, povodom predstojećeg katoličkog blagdana Božića. Svojim učešćem i izlaganjem na ovoj izložbi likovni stvaraoci daju svojevrstan doprinos proslavi ove značajne svetkovine.  

Uz izostanak stroge selekcije prilikom odabira radova, zadatih izlagačkih propozicija i kriterijuma, izložba Annale nema tematskih i tehničkih ograničenja, tako da su autori/autorice imali/imale nesputanu stvaralačku slobodu. Osim toga, jedna od specifičnosti ove tradicionalne izložbe jeste da su u jednom prostoru predstavljeni radovi različitih generacija likovnih stvaralaca, te da su udruženi akademski obrazovani slikari, skulptori, grafičari, ... i takoreći samouki likovni stvaraoci, amateri, oni kojima je likovno izražavanje lična potreba, užitak i strast. To svojevrsno bogatstvo raznolikosti i mozaik različitosti u pristupu likovnom stvaranju, u odabiru teme, motiva, tehnike i materijala, predstavlja jednu od vrednosti ove likovne smotre.
Na ovogodišnjoj izložbi predstavljeno je 48 radova od 42 autora i autorica, dugogodišnjih i novoprimljenih članova/članica ULU HKD Napredak. A to su: Božidar Ambrožić, Adela Ambrožić-Bodulović, Šefik Arnautović, Karolina Atagić, Damir Avdić, Ileana Bandur, Elda Bašović, Ljubinka Bilić, Admira Bradarić, Brat Bariša Brajnović, Josipa Bukša, Sekula Dugandžić, Jesenko Gavrić, Stijepo Gavrić, Marko Gido, Džana Gorčić, Adnan Hozo, Snježana Idrizović, Ilonka Jasak, Dika Karkin, Miroslava-Mima Kaurin, Snježana Kostić, Ladislav-Slavko Maksimović, Ljiljana Marić, Anto Martinović, Mirsada Masal, Katarina Matić-Žilić, Nada Matla, Mikica Mesihović, Saida Milošević, Alma Muzurović, Amira Nuhić, Ivana Ribičić, Marija Rupar, Lada Sprečkić, Roman Sulejmanpašić, Božidarka Šćerbe-Haupt, Hajrija Šorn, Ilonka Terzić, Petar Travar, Alma Vilić, Nina Vlašić.         Izložba obuhvata uglavnom recentna likovna ostvarenja, a u nastavku teksta ćemo pomenuti neka od njih i istaći neke od njihovih karakteristika.

Gledajući u celini, većina autora/autorica motive za svoje radove pronalazi u prirodi, nepresušnom izvoru inspiracije i nadahnuća. Najčešće su to motivi različitih predela i pejzaža, floralni motivi, motivi drveća, voća, ... U pejzažnim prizorima i kompozicijama (Dika Karkin, Masline IV; Mikica Mesihović, Pejzaž sa Bjelašnice; Petar Travar, Močvara; Sekula Dugandžić, Motivi iz Bosne) vidljiva je realističnost interpretacije datog motiva, ali i preplitanje te ''realističnosti'' sa stanjima, doživljajima i emocijama autora/autorice. Drugim rečima, u većini ovih radova oslanjanje na tradiciju, realizam i realistički pristup, prepliće se sa subjektivnim viđenjem i tretmanom motiva, i težnjom autora/autorice ka likovnoj autentičnosti. Ovo preplitanje vidljivo je takođe i u predstavama motiva plodova i floralnih motiva koji variraju od razasutog cveća na livadi (Lada Sprečkić, Margarete), do različitog cveća i plodova biljaka u vaznama i posudama (Amira Nuhić, Crvene ruže; Božidarka Šćerbe-Haupt, Mrtva priroda; Ljubinka Bilić, Suncokreti; Nada Matla, Čestitka; Adela Ambrožić-Bodulović, Poslijepodnevni čaj, ...) i kombinacija biljnih i arhitektonskih motiva (Ilonka Terzić, Bršljen). Rad Božidara Ambrožića Mandarine takođe pripada grupi prethodno pomenutih radova i žanru takozvanom ''mrtva priroda'', a sadrži težnju i nameru autora da se svaki detalj prikazanog voća, lista i staklene posude verno predstavi i dočara. U radu Lokvanji Džane Gorčić, koji je nastao u tehnici akvarela, istaknute su osnovne vrednosti ove takoreći intimističke likovne tehnike – transparentnost, prozračnost, lepršavost, poetična atmosfera, osećajnost i individualni senzibilitet autorice. Na sličan način može se sagledati i likovno promišljanje o fragmentima prirode autorice Alme Vilić u radovima Drveće I i Drveće II koji su takođe rađeni u tehnici akvarela. Motiv drveća javlja se i u radu Ljiljane Marić Zlatna jesen; u crtežu Katarine Matić-Žilić u kojem se vertikale stabala uzdižu dodirujući oblake; u slici Saide Milošević u kojoj dominira dekorativnost, raskoš i monumentalizacija glavnog motiva odnosno rascvale, guste, kompaktne krošnje stabla. U slici Mirsade Masal kroz guste, pastozne nanose i slojeve boje nazire se takođe motiv stabla i pejzaža. Motiv drveta izdvojen je i predstavljen u radu Admire Bradarić, koji pripada njenom novom ciklusu slika Umoljani, a nastao je tehnikom kolažiranja i lepljenja raznobojnih komadića tkanina na slikarsko platno.
Nekolicina autora/autorica inspiraciju takođe pronalazi i crpi iz bogate riznice prirode, ali se u svojim radovima udaljavaju od predmetnog i viđenog, prepuštaju se mašti, instinktu i likovnoj igri kreirajući mahom apstraktne kompozicije (Ilonka Jasak, Plavo i Crveno; Marija Rupar, Oda Ljubavi; Anto Martinović, U dubini gdje umire more). Prethodno pomenutoj grupi radova pripadaju Pčela i Komarac, likovna ostvarenja Snježane Kostić, nalik na crteže, sačinjena od razigranih niti svile na beloj papirnoj podlozi; rad Hajrije Šorn, Vremenski tok IV, koji podseća na neki mikroskopski snimak (u imaginarnom prostoru kreću se i lebde kružne forme, a odabir kolorita takođe doprinosi utisku imaginarnog, irealnog, oku nevidljivog).

S druge strane, pojedini autori inspiraciju za svoje stvaralaštvo i likovno promišljanje pronalaze u urbanim prizorima, konkretnim ili izmaštanim prostorima i arhitekturi (Damir Avdić, Dubrovnik; Nina Vlašić, Iz ciklusa Mostar; Mikica Mesihović, Kanal Grande; Josipa Bukša). Adnan Hozo je u grafičkoj tehnici duboke štampe realizovao rad pod nazivom Ruševina, u kojem je prikazano sablasno razrušeno kameno zdanje kroz čije ''šuplje'' prozore struji osećaj samoće i napuštenosti. Šefik Arnautović u svom radu Ruine takođe prikazuje ruinirano zdanje koje se nazire i sluti u tami i tajanstvenoj atmosferi.

Na izložbi je predstavljeno nekoliko portreta i prikaza ljudske figure ili njenih fragmenata (Miroslava-Mima Kaurin, Figure II; Roman Sulejmanpašić, Torzo; Elda Bašović; Alma Muzurović, Autoportret; ...). Melodija Ivane Ribičić je prikaz potreta okruženog razigranim kružnim, vijugavim oblicima i geometrijskim elementima. U radu novoprimljene članice Ileane Bandur, Portret Nusreta Pašića, prisutna je težnja da se uhvati i prikaže karakter portretisanog lica u cilju postizanja prepoznatljivosti. Svojom sugestivnošću i izvesnom zagonetnošću izdvaja se portret Alma, rad mladog autora Jesenka Gavrića, koji nastavlja da razvija i gradi prepoznatljiv način predstavljanja ljudskog lika. U ovom radu otkrivamo istančanost, suptilnost, profinjene osećaje u isticanju fizionomije i karakternih crta lica.  
Sekula Dugandžić u svom radu Kolinje, jezikom naivnog i narativnog slikarstva detaljno prikazuje nekoliko grupa figura u seoskom pejzažu koje su zaokupljene određenim radnjama u sklopu starog običaja kolinje (svinjokolja). Svojom izrazitom jednostavnošću i asocijativnošću izdvaja se skulptura u žici Obitelj, koju je Marko Gido realizovao postupkom stilizacije i apstrahovanja.
Jednoj ljubavi je naziv rada u kamenu skulptora Stijepe Gavrića, u kojem se očituje i ogleda autorova doslednost, dijalog s odabranim materijalom i predanost užitku stvaranja. Ovaj okamenjeni dodir i zagrljaj dve ruke ostavlja utisak monumentalnosti i uzvišenosti. Skulptorsko ostvarenje Odraz autorice Snježane Idrizović, realizovano je od komada svakodnevnog upotrebnog predmeta – ogledala. Kvadratni elementi različitih dimenzija čini se kao da izrastaju i izbijaju iz podloge krećući se u različitim pravcima, što doprinosi utisku pokreta i dinamizmu ove trodimenzionalne kompozicije. Prelamanja, umnožavanja i igra odraza pobuđuju maštu posmatrača izazivajući različite asocijacije i značenja.

U radovima nekolicine autora pojavljuju se sakralni motivi i interesovanje za sakralnu tematiku:     u radu Ladislava-Slavka Maksimovića, Deset Božijih zapovijedi; Karoline Atagić, Molitva; u radovima Brata Bariše Brajnovića, Božić i Majka Božija, koji se odlikuju jednostavnošću, spontanošću, i sadrže izvesnu dozu ''naivnosti'', ilustrativnosti i iskrenosti dečjeg likovnog izražavanja.

Kao što je na početku istaknuto, na izložbi dominiraju radovi koje karakteriše jednostavnost, prepoznatljivost, ''čitljivost'' datog motiva, ali ima i onih u kojima se brišu granice između ''stvarnog'' i imaginarnog, između doživljenog i sanjanog, onih u kojima se dati motivi razlivaju, rasplinjuju, i dovode do apstraktnih vizija. Na izložbi su prisutne različite osobne poetike i žanrovska opredeljenja predstavljenih autora/autorica, kvalitativne razlike, različite razine kreativnosti i zanatskog umeća, ali uprkos svim razlikama i različitostima, kroz udruživanje i zajedničko izlaganje, ove autore i autorice ujedinila je radost i ljubav prema likovnom stvaralaštvu.

 

Sanela Nuhanović
decembar 2012.